عوارض میوم رحمی در بارداری


بررسی عوارض انواع فیبروم های رحمی در بارداری

بیشتر میوم رحمی در داخل عضله رحم قرار می گیرند. به اصطلاح میوم های اینترامورال نامیده می شوند. اگر این فیبروم ها در اندازه های کمتر از پنج سانتی متر باشند روی حفره داخلی رحم یا اندومتر فشار نیاورند، معمولا عوارض چندانی در حین بارداری اتفاق نمی افتد. اگر عارضه فیبروم های اینترامورال بزرگ شامل زایمان زودرس، جدا شدن زودرس جفت و خونریزی های پس از زایمان است.

برخی از فیبروم های رحمی از قسمت بیرونی به رحم متصل می شوند و اصطلاحا ساب سروزال نامیده می شوند. این فیبروم ها معمولا بدون علامت هستند و در صورتی که سایز کوچک داشته باشند، اختلالی در بارداری ایجاد نمی کنند. فیبروم های ساب سروزال در صورتی که با پایه باریک به رحم متصل باشند ممکن است در حین بارداری دچار پیچ خوردگی شوند و سبب بروز مشکلاتی شوند.

آیا با وجود میوم های رحمی امکان بارداری وجود دارد؟

در پاسخ این سوال باید بگوییم بله امکان بارداری وجود دارد. البته خانم‌‌هایی که دارای فیبروم های رحمی هستند و میوم‌ها‌یشان نزدیک مخاط رحم است، هنگامی‌که ازدواج می‌کنند، صلاح نیست که جلوگیری کنند. این کار آن ها منجر به بروز مشکلات متعددی می‌شود. معمولا توصیه می شود که ظرف یک‌سال اقدام به بارداری‌کنند. ولی اگر زنی با وجود فیبروم جلوگیری نماید و بارداری را به چند سال بعد موکول‌کند، بعد از دوران بارداری و در طول این مدت میوم های رحمی با هربار ترشح استروژن بزرگ و بزرگ‌تر می‌شوند. ناگفته نماند که این وضعیت باعث زایمان زودرس، جدا شدن جفت، پارگی کیسه آب و حتی سقط جنین می‌شود.

اگر فیبروم باعث بسته شدن مجرای دهانه رحم یا لوله‌های رحمی شود امکان ناباروری وجود دارد.

زنانی‌که با وجود میوم های رحمی باردار می‌شوند، در زایمان سزارین دچار مشکل می شوند و برایشان این نوع زایمان خطرناک است. اگر در زمان سزارین، فیبروم رحمی در محل برش زایمان باشد، سبب خونریزی می‌گردد. گرچه گاهی اوقات خانم‌‌ها تمایل دارند در زمان سزارین فیبروم های رحمی نیز برداشته شود. ولی چون رحم در دوران حاملگی خونی می باشد، میوم هم پر از خون است، گاهی برداشتن میوم های رحمی موجب خونریزی شده و باعث تزریق مجدد خون می‌گردد.

گاهی اوقات زمانی‌که جراح می‌بیند خونریزی بیش از حد معمول است، رحم را به‌طور کامل درمی‌آورند. به همین علت برای خانم‌هایی که دوران بارداری‌‌شان با وجود فیبروم رحمی طی شده است، بهتر می‌باشد که به شکل طبیعی زایمان کنند.

بهترین متخصص زنان و زایمان اصفهان | میوم رحمی در بارداری

با روش های جراحی میوم های رحمی آشنا شوید :

برداشتن میوم های رحمی به وسیله ی تکنیک میومکتومی با لاپاروسکوپ یکی از بهترین روش‌ها است. در این روش به جای یک برش ۱۴-۱۳ سانتی‌متری با ۲ تا ۴ سوراخ کوچک روی جدار شکم با بزرگ‌‌نمایی بسیار خوب دوربین آندوسکوپ، این امکان را می دهد که جراح تمام عروق منتهی به فیبروم های رحمی را تک‌به تک قطع  و فیبروم ها را از رحم جدا نماید.

در نتیجه اگر اندازه فیبروم اینترامورال بزرگ باشد و یا اینکه محور اندومتر را منحرف کرده باشد، ممکن است پزشک تصمیم بگیرد قبل از اقدام به بارداری میومکتومی یا خروج فیبروم توسط جراحی را توصیه کند.

به طور کلی کلی رفتار میوم ها در حین بارداری قابل پیش بینی نیست. فیبروم ها در طی سه ماهه بارداری ممکن است کوچک تر شوند. حتی ممکن است بدون تغییر بمانند و یا به شدت افزایش سایز پیدا کنند.

حتما باید افرادی که دارای فیبروم های رحمی هستند هر شش ماه یک بار سونوگرافی لازم را انجام دهند. باید فیبروم های رحمی آن ها مورد بررسی قرار گیرد. سعی اکثریت پزشکان بر این بوده، تا جایی که امکان دارد با انجام درمان های هورمونی و بسته به نوع و محل قرار گیری فیبروم های رحمی، درمان را آغاز نمایند. ولی برحسب نیاز و بر اساس نظریه پزشک امکان دارد که از روش جراحی فیبروم ها استفاده گردد.

 

بیشتر مطالعه کنید : انواع جراحی های متخصص زنان و زایمان

 

 

برای ارتباط با ما کلیک کنید .

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نیاز به راهنمایی؟ پیام ارسال کنید